Συγκατα-νευσῐφάγος [φᾰ] , ον , living by saying 'yes', Comic epith. of κόλακες, Crates Theb. 11 D. [Lidell & Scott], δηλ. "Αυτός που λέει συνεχώς 'ναι' μόνο και μόνο για να τρώει" [aua.gr] "...Το ουσιαστικό «συγκατανευσιφάγος» -και μάλιστα ΜΟΝΟ στον πληθυντικό- εκστομίστηκε πριν από 24 αιώνες. «Δράστης» του ευστοχότατου αυτού χαρακτηρισμού υπήρξε ένας από τους μέγιστους κυνικούς φιλοσόφους, ο Κράτης, ο οποίος γεννήθηκε στη Θήβα και έζησε εκατό ολόκληρα χρόνια (365-265 π.Χ.)... Όπως είναι πασίγνωστο, τα συμπόσια έδιναν και έπαιρναν στην αρχαιότητα. Κάθε λίγο και λιγάκι συναθροίζονταν τα βράδια διάφοροι επώνυμοι -ανώνυμοι δεν υπήρχαν στις τότε μικρές κοινωνίες- και, ξαπλωμένοι στα άνετα ανάκλιντρά τους, έτρωγαν, έπιναν και φιλοσοφούσαν. Δεν ήταν, όμως, όλα τα συμπόσια ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΙΔΙΑ. Κι αυτό είχε άμεση σχέση με το ποιος ήταν κάθε φορά ο οικοδεσπότης. Ποιες ήταν, δηλαδή, οι γνώσεις του, οι ιδέες του, η ευγλωττία του και οι ρητορικές του ικανότητες. Όταν ο οικοδεσπότης ήταν ντενεκές ξεγάνωτος και ταυτοχρόνως πολύ πλούσιος, προσφέροντας εξαιρετικά εδέσματα, οι περισσότεροι δέχονταν τις προσκλήσεις του, παρότι γνώριζαν πως εκείνο το βράδυ δεν επρόκειτο να φιλοσοφήσουν... Ο πλούσιος και άξεστος οικοδεσπότης, αφού καλωσόριζε τους προσκεκλημένους του, άρχιζε να αναπτύσσει τις... περισπούδαστες σκέψεις του (που κανέναν δεν ενδιέφεραν), ενώ όλοι οι συνδαιτυμόνες του είχαν πέσει με τα μούτρα στο φαΐ. Ένας δύο, που δεν ήταν μπουκωμένοι, επικροτούσαν με επιφωνήματα δήθεν θαυμασμού τα λεγόμενά του, την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι, μπουκωμένοι καθώς ήταν, «συγκατένευαν», κουνώντας καταφατικά και σχεδόν ρυθμικά τα κεφάλια τους. Αυτούς ο Κράτης, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν παντού ευπρόσδεκτος και στις περισσότερες εξώπορτες των σπιτιών ήταν γραμμένο: «Είσοδος Κράτητι, αγαθώ δαίμονι», ονόμαζε «συγκατανευσιφάγους». Ο επιτυχέστατος αυτός χαρακτηρισμός είχε γίνει, φαίνεται, της μόδας εκείνη την εποχή και αρκετοί τον χρησιμοποιούσαν μιμούμενοι τον Κράτη. [Σημ.: βλέπε και παρακάτω βίντεο - λεπτό #6+] Έτσι εξηγείται, άλλωστε, η διαπιστωτική γενική ρήση: «Τους κόλακας φησί συγκατανευσιφάγους»... [Συμπέρασμα] Δεν υπάρχει κόλακας χωρίς... φαΐ. Δηλαδή: ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ." [Το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής, 26/07/09]
Τα περί "Κράτους" επεξηγεί παρακάτω ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης. [contogeorgis.blogspot.com]
Η εκπαιδευτική αυτή εκπομπή ήταν ευγενική χορηγία της SkP Hellas...
SkP: 100% ελληνικά προϊόντα σε κυλινδρική μορφή!
SkP: Ευχάριστη εικαστική παρέμβαση στην καθημερινή σας υγιεινή!
SkP: Φέρνουμε αυτό που αγαπάτε κοντά, μα πολύ κοντά σας!







«…Όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά. Διαδηλώστε ειρηνικά χωρίς βία. Μη φύγετε από εκεί αν δεν αλλάξουν οι πέντε βασικές κατευθύνσεις της σημερινής πολιτικής κατάστασης. Ξαπλώστε κάτω αν η κρατική πολιτική εξουσία μεταχειριστεί βία. Αν είστε χιλιάδες ένα εκατομμύριο θα είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο στο σύστημα να πράξει οτιδήποτε». Αυτή είναι η βασική κατεύθυνση που δίνει ένας εκ των πλέον κορυφαίων της ελληνικής διανόησης ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης ο οποίος μας ανέλυσε ποιο θα πρέπει να είναι το πρόταγμα των ελληνικών κινητοποιήσεων. Η συζήτηση μας έγινε διότι τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο μεταξύ των πανεπιστημιακών και της διανόησης κάθε επιπέδου που προβληματίζετε, είτε με δημόσιες παρεμβάσεις είτε με άρθρα και διάλογο στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Ακούγονται πολλές απόψεις και προβληματισμοί για τα αίτια της σημερινής κατάστασης. Δίδονται πολλές ερμηνείες και πολιτικό κοινωνικές και οικονομικές μακρόσυρτες αναλύσεις. Η συζήτηση και ο δημόσιος διάλογος εντάθηκε με αφορμή τις κινητοποιήσεις του κινήματος των Οργισμένων αγανακτισμένων Ελλήνων πολιτών που βγαίνουν στις πλατείες και στα πεζοδρόμια. Για το θέμα μιλήσαμε με ένα κορυφαίο πανεπιστημιακό του είδους τον πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργο Κοντογιώργη ο οποίος μέσα από το 